સાથે રહેતા રહેતા આમ જ સમય સરકી જાશે,
દુર થઈ ને કોણ કોને યાદ આવશે?
જીવી લે આ સમય ને, જ્યારે આપણે સાથ સાથ છીએ.
કાલ ની શુ ખબર, સમય ક્યા લઈ જશે.

જીન્દગાની નથી મને ભાઈબ્ંધો થી વહાલી,
ભાઈબ્ંધો માટે ત જાન હાજર છે અમારી.
આંખો મા અમને આંસ છે તોય શું?
ખુદ થી તો વ્હાલી છે એક મુસ્કાન તમારી.

પ્રેમ ની ખુમારી ને નાકામ નહીં થવા દઈએ,
હ્રદય ની દુનિયા માં સાંજ નહીં થવા દઈએ.
દોસ્તી ના સવાલો મારા ખંભા પર લઈ લઈંશું,
પણ એ દોસ્ત તને બદનામ ન થવા દેશું.

તારી તસ્વીર તને જોયા વગર બનાવી શકુ છું,
તને મળ્યા વગર હાલચાલ જાણી શકું છું.
છે આપણી દોસ્તી પર મને એટ્લો ગર્વ,
કે, મારી આંખ ના આંસુ તારા આંખ માં બતાવી શકું છું.

જે સાંજ માં તારુ નામ ન આવે,
ખુદા કરે એવી કોઇ સાંજ ન આવે.
એ મારા દોસ્ત એ શક્ય જ નથી કે,
મારી વાત લખું અને તારું નામ ના આવે.

સંબંધો ની દોરી સંભાળતા ના આવડી,
તારી જેમ મને એને સાચવતા ના આવડી..

તુ હાથ ફેલાવી ને સામે જ ઉભી 'તી માવડી,
બાળ તારા ને તારી ઓળખાણ ના આવડી..

આજેય તારી ચમકતી આંખો જ્યારે સામે મળે છે મને,
ફરી ફરી ને તારી ગોદ માં સુવાનુ મન થાય છે મને.

ધરતી જોઈ છે તારો હાથ ઝાલી ને...
આજે તને આંખ ભરી ને જોવી છે તને.

ચાંદ ચાંદની ને લેશું સાથ,
બે ક્ષણ ચાલ કરીશું વાત.

વાત કરવી હતી મારી ને કહાની તારી સુણાવી દીધી,
કહાની તો શું, તારી મારી ધડકન ચુકાવી દીધી.

મને હજુયે લાગે છે એક તક આપવાની જરુર હતી આપણા આ અફ્સાના ને
દિલ હજુયે તારા હ્ર્દયે મારા ધબકારા સુણાવી રહ્યુ આ દિવાના ને.

તુ ચાલી ગઈ વહેલી સવાર ના સમણા ને સજાવી ને,
પરવાનો ફરિયાદ શું કરે શબનમ ને,આવીશ તારી મહેફિલ મા ફરી પરવાનો બનીને....

શાંત ઝરૂખે ...

શાંત ઝરૂખે વાટ નિરખતીરૂપની રાણી જોઇ હતી
મેં એક શહજાદી જોઇ હતી……

એના હાથની મહેંદી હસતી’તી,
એની આંખનું કાજળ હસતું’તુ,
એક નાનું સરખું ઉપવન જાણેમોસમ જોઇ મલકતું’તુ.

એના સ્મિતમાં સો સો ગીત હતાં,
એની ચુપકીદી સંગીત હતી,
એને પડછાયાની હતી લગન,
એને પગરવ સાથે પ્રીત હતી.

એણે આંખના આસોપાલવથી,
એક સ્વપ્નમહલ શણગાર્યો’તો,
જરા નજરને નીચી રાખીને,
એણે સમયને રોકી રાખ્યો’તો.

એ મોજાં જેમ ઉછળતી’તી,
ને પવનની જેમ લહરાતી’તી,
કોઇ હસીન સામે આવે તો ,
બહુ પ્યારભર્યું શરમાતી’તી.

તેને યૌવનની આશિષ હતી,
એને સર્વ કળાઓ સિધ્ધ હતી,
એના પ્રેમમાં ભાગીદાર થવા,
ખુદ કુદરત પણ આતૂર હતી……



વર્ષો બાદ ફરીથી આજેએ જ ઝરૂખો જોયો છે.
ત્યાં ગીત નથી, સંગીત નથી;
ત્યાં પગરવ સાથે પ્રીત નથી.
ત્યાં સ્વપ્નાઓના મહેલ નથી,
ને ઉર્મિઓના ખેલ નથી.
બહુ સૂનું સૂનું લાગે છે,
બહુ વસમું વસમું લાગે છે.
એ ન્હોતી મારી પ્રેમિકા,કે ન્હોતી મારી દુલ્હન,
મેં તો એને માત્ર ઝરૂખેવાટ નીરખતી જોઇ હતી.
કોણ હતી એ નામ હતું શું ?એ પણ હું ક્યાં જાણું છું ?
એમ છતાંયે દિલને આજેવસમું વસમું લાગે છે,
બહુ સૂનું સૂનું લાગે છે…….


- સૈફ પાલનપુરી

ખાલીપો જોયો.

સુકાતા રણ મા સમાતો સુરજ જોયો..
મે મારી જાત મા રહેલો ખાલીપો જોયો.

મારા સ્વપ્નાઓની શરુઆત શું કરુ એ ધર્મેશ,
તારા ગયા પછી નિંદર નો સિમાડો નથી જોયો..

કેટલું સુંદર હતુ એ સ્વપ્ન મારી આંખો મા,
ચારે તરફ તારો જ તારો ઓછાયો હતો.

આજે તુ ફરી આવી છો મારા આલિંગન માં,
એજ સુકાતા રણ માં મીઠી રાતલળી નો કિનારો જોયો !!

વેદના નુ વહેણ

તુ સામે આવી હતી કે પતંગિયુ રમેલુ જોયુ,
ફરી આજે મે કેલેન્ડર જોયુ...

સમય ને પાંખો હોય છે એવુ કહે છે,
પણ તારા વગર એ પાંખ વગર ના પંખેરુ ને જોયુ...


મેળાપ થઈ જાય આજ જો ખુદા નો,
માંગ..માંગ, ખુદા એ મલકાઈ ને કહ્યુ...

"બે પલ નો સાથ દઈ દે મને મારા દિલબરનો",
મન મા ધીરે થી "આમીન્" પણ કહ્યુ...

દિવસો કાઢ્યા એટ્લા કલાકો પણ નથી,
કાઢેલા દિવસો ની સામે જોઈ મે હસી ને જોયુ...

મન ની વ્યથા

સવારે જન્મી દરરોજ સાંજે મરુ છું,
એ પ્રભુ દર ક્ષણ તારી સામે રહું છું.

સ્વપ્નાઓ ની શરુઆત તારા થી થઈ હતી,
આજે એજ સ્વપ્નાઓની ઉદાસી જોઈ રહ્યો છું.

છુટી ગયો છે એ સંબંધ મારો,
કે તારા હાથ ફેલાવાની રાહ જોઈ રહ્યો છું.

સમજાય નહિ આ ગુચવણ જાણે એ ધર્મેશ,
પૃથ્વી ના સમંદર ની પાર જઊ છુ....